Aan de slag!

Geplaatst op: door

Laatst bijgewerkt op: 7 maart 2017

Het eerste nummer van het nieuwe Woonbondtijdschrift Huurpeil, de opvolger van Woonbondig, is afgelopen donderdag verschenen. Pieter Bregman is hierin vaste columnist.

De verkiezingen voor de Tweede Kamer komen er aan. De vraag dringt zich op hoe we een herhaling van de afgelopen vier jaar kunnen voorkomen. Onder het kabinet Rutte 2 heeft VVD-minister Blok de sociale huursector een forse aderlating toegebracht. Er zijn minder sociale huurwoningen dan vier jaar geleden en ze zijn gemiddeld genomen duurder. Verder is de toegang tot de sociale huur via inkomenstoetsing beperkt. Dat is gunstig voor particuliere ontwikkelaars en verhuurders. Zo zijn de huren in de vrije (!) sector het afgelopen jaar met maar liefst negen procent gestegen. Het heeft ook de vraag naar koopwoningen mede gestimuleerd. Blok is voor zijn achterban van ondernemers en woningbezitters een erg prettige minister gebleken. Huurders en woningzoekenden met lage inkomens betalen het gelag.

Hoe kwam het zo ver? Volgens mij ten eerste doordat er bij de corporaties een hoop geld te halen was, dat gebruikt kon worden voor het financieringstekort van het Rijk. Ten tweede doordat de bestuurders in de sector hun krediet bij de politiek verspeeld hadden door een te grote broek: arrogantie, avonturisme en te hoge topinkomens. Die bestuurders wekten niet de indruk hun werk te doen in het belang van hun huurders, maar vooral vastgoedbazen te zijn, ‘only in it for the money’. Ten derde doordat wij ons als huurders en corporaties uit elkaar hebben laten spelen, of misschien preciezer: dat Aedes een akkoord met Blok gesloten heeft zonder de Woonbond. Au.

Dat kan beter! Hoe?

  1. Corporaties, huurders en gemeenten, maak lokaal goede afspraken met ambitieuze  doelstellingen: kortere wachtlijsten, betaalbare huren, lagere energielasten, prettige buurten, zeggenschap en meer keuzevrijheid voor huurders. Voeg de daad bij het woord.
  2. Bestuurders van corporaties, stel je ook in woord dienstbaar op. Neem het consequent op voor je huurders. Praat niet als een vastgoedboer. Huurverhoging? Alleen voor zover aantoonbaar financieel noodzakelijk. Inkomenstoetsing? Alleen waar scheefheid en toegankelijkheid echt een probleem is. Flexibeler contracten? Wij lopen er niet warm voor.
  3. Op deze gezonde voedingsbodem kunnen Aedes en Woonbond, landelijk afspraken maken om samen op te trekken om de randvoorwaarden voor het lokale werk te verbeteren, bijvoorbeeld afschaffing van de verhuurdersheffing. Samen sterk staan is een eerste voorwaarde om in Den Haag iets te bereiken.

Dat lijkt toch niet zo ingewikkeld. Aan de slag!

Nieuwsgierig geworden naar het tijdschrift Huurpeil? Klik hier voor meer informatie of vraag een gratis proefversie aan.

  • Deel deze pagina: